Reformy przeprowadzone przez Fryderyka Wilhelma I przyniosły mu miano "króla-sierżanta". Skupiły się głównie na wojsku. Na dworze wprowadzono regulamin i reżim wojskowy. Armia została rozbudowana do 83 tyś. żołnierzy i skoszarowana została w miastach. Żołnierze po służbie rekrutanckiej odsyłani byli do domu i co roku powoływani na ćwiczenia. Służba wojskowa stała się powszechna. Utworzono korpus kadetów dla młodzieży szlacheckiej. Rozwinęły się manufaktury, pracujące na potrzeby armii. Wysłużonych oficerów powoływano na wysokie stanowiska urzędnicze. Nie był to jedyny kierunek reform Fryderyka Wilhelma I. Wprowadził kult produktywności oraz pracę przymusową. Na skutek reform dochód państwa się potroił, a skarbiec zawierał znaczne rezerwy finansowe.. Propagowano także tolerancję religijną, zachęcającą do osadnictwa w Prusach. Jego następca, Fryderyk II zarówno wojskowo jak i politycznie wykorzystał reformy swego poprzednika. Dodatkowo wzmocnił też władzę królewską. Król, jako jedyny miał pewny wgląd w sprawy państwa poprzez bezpośredni kontakt z ministrami.